Wywiady i reportażeWydarzenia
Więcej o świętychW liturgii, zwyczaje
RefleksjePrezentacje, opracowania
Nowe książkiLudzie
LokalneKultura, w prasie
InternetFormacja i nauka
DokumentyBiblioteka serwisu
AktualnościKlasztory franciszkańskie
Na świecie800-lecie franciszkanów
Wiadomości z tematu: Aktualności:
Rychwałd: Jezus uzdrawia moje zranienia
Pariacoto: Dziś rocznica śmierci polskich męczenników w Peru
Refleksje: Wielki Piątek
Refleksje: Bóg jest miłością
Refleksje: Żyjesz tylko raz, żyj jak święty!
Modlitwa franciszkańska*
Refleksje: W połatanym habicie, ale samolotem
Refleksje: Lourdes - świat w kropelce nadziei
Refleksje: Kim jesteś Niepokalana?
Refleksje: Tylko Miłość jest twórcza
Refleksje: Nowy Rok na nowo
Refleksje: ... nad umykającą codziennością
Refleksje: Bóg jest blisko
Refleksje: Zachowaj przykazania Boga
Refleksje: Poszukaj Boga
Refleksje: Głoś Ewangelię
Refleksje: Dlaczego w Lourdes?
Refleksje: Czas mija - wykorzystaj go dobrze...
Z górskich refleksji: Mój przyjaciel "friend"
Refleksje: Modlitwa na Światowy Dzień Ochrony Środowiska
   Następne Następne
Refleksje: ... nad umykającą codziennością
2010-11-17 11:11:31
Opadające liście, coraz dłuższe wieczory, zamyślenia nad grobami najbliższych... Wszystko to nastraja nas nieco melancholijnie, kierując myśli ku przemijaniu. Pytania o czas, o życie i śmierć, o sens i wieczność zwykle towarzyszą jesiennym refleksjom.

No cóż, człowiek świadomy swojego istnienia, próbujący żyć refleksyjnie jest przecież filozofem, a więc miłośnikiem mądrości. W trakcie swojego życia niemalże nieustannie zadaje sobie egzystencjalne pytania:

Jak długo? Ile czasu poza mną, a ile przede mną? Gdzie jest sens?

Nietrudno odnieść wrażenie, że coraz częściej przecieramy oczy i w szalonym tempie życia rozpaczliwie poszukujemy na nie odpowiedzi. Może nawet trochę pełni obaw, czy aby już nie jest za późno?

W poszukiwanie odpowiedzi mocno zaangażowała się wspólnota franciszkanów z Chęcin, organizując już po raz kolejny, przy współudziale Urzędu Miasta oraz Gminno-Miejskiego Ośrodka Kultury w Chęcinach Zaduszki Poetyckie (na zdjęciach / fot. OFMConv Chęciny).

Motywem przewodnim w refleksji nad "umykającą codziennością" (pod takim tytułem odbywał się poetycki wieczór) były słowa Diderota: "Wszystko ginie, wszystko niszczeje, wszystko przemija. Zostaje tylko świat i czas, który trwa".

W refleksji zastanawialiśmy się nad doświadczeniem nieuchronności starzenia się i przemijania oraz w jaki sposób można ocalić teraźniejszość? Właściwie to czy w ogóle jesteśmy w stanie to zrobić?

Okazuje się, że nie jest to takie proste. Ważne chwile można zatrzymać jedynie w pamięci, albo utrwalić je na taśmie filmowej, bądź na fotografii. Realnie powrócić do przeszłości się nie da. To, co było odeszło w przeszłość stając się historią. Zresztą, dawno temu odkryli to starożytni. Przecież "panta rei" - wszystko płynie, nic nie stoi w miejscu.

Refleksjom na temat przemijalności życia towarzyszyły również pytania o sens i o spełnienie. Co tak naprawdę może uczynić z nas ludzi szczęśliwych, przeżywających swoje życie bez zbytniej troski o sprawy doczesne? Jak możemy uwolnić się od paraliżującego lęku przed śmiercią i unicestwieniem? Co jest na tyle trwałe, mocne i niezniszczalne, że zapewni nam poczucie bezpieczeństwa, sensu i spełnienia? I czy w ogóle na któreś z tych pytań można dać jednoznaczną odpowiedź?

Przyznam się, że teorii było wiele. W filozofii, literaturze, sztuce, poezji można znaleźć wiele prób odpowiedzi. Jedne są mniej a inne bardziej prawdopodobne. Zresztą, przecież takim będzie wszystko, co powiemy na temat wieczności. Mniej lub bardziej doskonałe, mniej lub bardziej prawdopodobne. W każdym razie nigdy nie jednoznaczne i nigdy do końca pewne.

Zaduszkowe rozważania zakończyliśmy puentą książki "Most San Louis Rey" Thorntona Wildera. Pomyślałem sobie, że być może w niej kryje się odpowiedź? Wydaje się, że tylko w pogodnej afirmacji życia i przemijania można nadać swojemu życiu ostateczny sens. Sens, którego ani upływający czas, ani starość, ani cierpienie, ani śmierć nie będą w stanie przekreślić. Taki sens, który swoje dopełnienie będzie miał w pełni czasu, a więc w wieczności

"(...) Rychło pomrzemy i wtedy cała pamięć o tamtych opuści ziemię. I nas także będą wspominać przez chwilę, a potem zapomną. Ale miłości będzie dosyć. Wszystka miłość zwraca się do miłości, która ją zrodziła. Nawet pamięć nie jest potrzebna dla miłości. Jest kraj żywych i kraj umarłych, a mostem pomiędzy nimi jest miłość. I tylko ona przetrwa, tylko ona ma znaczenie".

o. Tomasz Pawlik OFMConv, Chęciny

Würzburg: biskup z młodzieżą franciszkańską
Biskup Würzburga, Dr. Friedhelm Hofmann, odwiedził grupę młodzieży franciszkańskiej „Fraziskus” działającą przy tamtejszym klasztorze.
Kijów: odznaczenie dla o. Władysława Lizuna
O. Władysław Lizun został odznaczony przez Bronisława Komorowskiego złotym krzyżem zasług za zaangażowanie na rzecz Polaków i kultury polskiej na Ukrainie.
Harmęże: XIV Dni Kolbiańskie
Specjalnym tegorocznego spotkania był fotograf siedmiu kolejnych papieży, Arturo Mari, który dał osobiste świadectwo świętości w codziennym życiu Jana Pawła II.
Albania: rocznica poświęcenia świątyni
W albańskim mieście Fier słowaccy franciszkanie świętowali uroczyście dwudziestą rocznicę poświęcenia pierwszej świątyni na tych rozległych obszarach.
Harmęże: 55 lat kapłaństwa o. Floriana
Franciszkanie w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach obchodzili uroczyście w Niedzielę Bożego Miłosierdzia jubileusz 55 lat kapłaństwa o. Floriana Szczęcha.
POLSCY MĘCZENNICY Z PERU

W związku z dużym zapotrzebowaniem mediów przedstawiamy zebrane materiały dotyczące życia, męczeństwa oraz procesu beatyfikacyjnego misjonarzy, którzy zginęli w Peru - o. Zbigniewa Strzałkowskiego i o. Michała Tomaszka. Korzystając z naszych artykułów, każdorazowo należy podać autora i źródło.

copyright © franciszkanie.pl 2001-2012, więcej o franciszkanie.pl - [ statystyki ] - kontakt - Strefa użytkowników Strefa - nowa wersja