Wywiady i reportażeWydarzenia
Więcej o świętychW liturgii, zwyczaje
RefleksjePrezentacje, opracowania
Nowe książkiLudzie
LokalneKultura, w prasie
InternetFormacja i nauka
DokumentyBiblioteka serwisu
AktualnościKlasztory franciszkańskie
Na świecie800-lecie franciszkanów
Wiadomości z tematu: Aktualności:
Prasa: uzależnienie gier komputerowych
Harmęże: XIV Dni Kolbiańskie
Kakooge: rola katechisty w Afryce
Kijów: odznaczenie dla o. Władysława Lizuna
Ogłoszenia: III Kongres Nowej Ewangelizacji
Lublin: Sympozjum Życia Konsekrowanego
Kalwaria Pacławska: tłumy szły za Jezusem
Dąbrowa Górnicza: franciszkańska Pascha na Górce
Harmęże: 55 lat kapłaństwa o. Floriana
Szczebrzeszyn: franciszkanin wicemistrzem Polski
Różne: Rocznica franciszkowych ślubów
Brehov: nowy zarząd franciszkańskiej kustodii
Albania: rocznica poświęcenia kościoła w Fier
Uganda: dynamika chrześcijańskiego wzrostu
Bratysława: paschalne przygotowanie rodzin
Wrocław: z męczennikami do Zmartwychwstania
Książki: przez krzyż do zmartwychwstania
Słowacja: początek kapituły kustodii
Różne: Jubileusz Święta Bożego Miłosierdzia
Ogłoszenia: Franciszkańskie warsztaty muzyki
Poprzednie Poprzednie   Następne Następne
Różne: Rocznica franciszkowych ślubów
2015-04-16 08:26:24
Czwartek 16 kwietnia jest u franciszkanów dniem upamiętniającym złożenie ślubów przez św. Franciszka na ręce papieża Innocentego III, a także zatwierdzenie Reguły franciszkańskiej. W tym dniu, upamiętniającym początki pierwszej wspólnoty franciszkańskiej, która narodziła się 16 kwietnia 1208 r., gdy św. Franciszek przyjął do swego grona Bernarda z Quintavalle i Pietro Catani, przypominamy historię powierzenia się św. Franciszka i jego braci Kościołowi, opisaną w 13. rozdziale Życiorysu pierwszego Tomasza z Celano (32-33).

32) 1 Święty Franciszek widząc, że Pan Bóg co dzień powiększał ich liczbę, napisał prosto i zwięźle, dla siebie i dla swoich braci, formę życia i regułę*, używając głównie tekstów świętej Ewangelii, której doskonałości jedynie pożądał.

2 Włączył też nieco innych wskazań, które były niezbędne do prowadzenia świętego życia we wspólnocie.

3 Potem razem ze wszystkimi wspomnianymi braćmi przybył do Rzymu, bardzo pragnąc, aby mu pan papież Innocenty III* zatwierdził to, co był napisał.

4 Właśnie w tym czasie był w Rzymie czcigodny biskup asyski, imieniem Gwido, który we wszystkim honorował świętego Franciszka i jego wszystkich braci, i szanował ich ze szczególną miłością.

5 Kiedy ujrzał świętego Franciszka i jego braci, poważnie zaniepokoił się ich przybyciem, bo nie znał jego przyczyny. Obawiał się, żeby nie zechcieli opuścić swej ojczyzny, w której Pan przez nich, sługi swoje, już zaczął sprawiać wielkie rzeczy.

6 Bardzo cieszył się, że ma w swojej diecezji tych mężów, których wielce cenił za ich życie i obyczaje.

7 Ale usłyszawszy o przyczynie ich przybycia i poznawszy ich zamiar, bardzo ucieszył się w Panu i obiecał im w tym poradzić i dopomóc.

8 Oprócz tego święty Franciszek udał się do wielebnego pana biskupa sabińskiego, imieniem Jan od świętego Pawła*, który wśród książąt i prałatów Kurii Rzymskiej znany był z tego, że gardził dobrami ziemskimi, a kochał niebieskie. 9 On przyjął go łaskawie i z miłością, i wielce poparł jego wolę i zamiar.

(33) 1 Wszakże, ponieważ był człowiekiem przezornym i roztropnym, wypytywał go o różne rzeczy i radził, żeby przystał na życie monastyczne albo pustelnicze. 2 Ale święty Franciszek, na ile potrafił, pokornie opierał się jego perswazji, nie dlatego żeby pogardzał tym, co mu radzono, ale dlatego, że afektywnie lgnął do czegoś innego i kierował się wyższym pragnieniem.

3 Pan biskup podziwiał jego zapał i bojąc się, by nie zrezygnował z wielkiego zamierzenia, pokazywał mu bardziej szerokie drogi. 4 Zniewolony jego stałością przystał na jego prośby i potem już starał się popierać jego sprawy u pana papieża.

5 Podówczas przewodził Kościołowi Bożemu pan papież Innocenty III, mąż pełen chwały, a także bogaty w wiedzę, słynący wymową, gorliwy w trosce o sprawiedliwość w tym, czego wymagało pielęgnowanie wiary chrześcijańskiej.

6 Gdy zapoznał się ze zdaniem mężów Bożych, po uprzednim rozważeniu sprawy, wyraził zgodę na ich prośbę i następnie zatwierdził*. Udzielił im wiele zachęt i napomnień, po czym pobłogosławił świętemu Franciszkowi i jego braciom,

7 mówiąc: Bracia, idźcie z Bogiem, i jak was On raczy natchnąć, tak głoście wszystkim pokutę*.

8 A gdy wszechmocny Bóg pomnoży was w liczbę i łaskę, z radością donieście mi o tym, a ja wam udzielę więcej pozwoleń i bezpiecznie powierzę wam większe zadania.

9 Naprawdę, gdziekolwiek święty Franciszek się udał, tam Pan był z nim, ciesząc go objawieniami a dobrodziejstwami dodając otuchy.

10 Pewnej nocy, kiedy głęboko zasnął, zobaczył, że idzie jakąś drogą, koło której rosło potężne drzewo. 11 Drzewo piękne i silne, grube i bardzo wysokie. 12 Gdy zbliżył się do niego i stojąc pod nim podziwiał jego piękno i wielkość, nagle zdarzyło się, że sam święty wyszedł na taką wysokość, iż dosięgnął czubka drzewa. Chwycił je rękami i bardzo łatwo nachylił ku ziemi. 13 Rzeczywiście tak się stało, kiedy pan Innocenty, drzewo najbardziej na ziemi wyniosłe i wspaniałe, jak najbardziej łaskawie skłonił się ku jego prośbie i woli*.

* 32,1: Do naszych czasów nie dotarła w oryginale; ułożona między 1209 a 1210 pozostaje w użyciu, z późniejszymi rozszerzeniami, do 1221, kiedy ukończono proces redagowania tzw. Reguły pierwszej („niezatwierdzonej”), która później była wzbogacona przez Cesario da Spira – co uczynił na prośbę Franciszka – cytatami biblijnymi. Dwa lata później również i ta została zastąpiona przez „Regułę drugą” zwaną „zatwierdzoną”, co uczynił na piśmie Honoriusz III.

* 32,3: Innocenty III, kardynał Lotariusz Segni, został papieżem w 1198 r., zmarł w Perugii w 1216 roku, wnet po przeprowadzeniu Soboru Laterańskiego IV, w 1215 roku.

* 32,8: Jan Colonna, kardynał tytułu św. Pryski, benedyktyn z klasztoru św. Pawła za Bramą Ostyjską w Rzymie, potem biskup sabiński. Zmarł w 1215 roku.

* 33,6: Tekst pierwotnej reguły św. Franciszka, zatwierdzonej wówczas przez Innocentego III w sposób ustny (1209 lub 1210 rok) nie zachował się, a próby odtworzenia go są sztuczne i bezcelowe.

* 33,7: 2 Cel 17 dodaje, że od tej chwili wzmocniony tym zaproszeniem i autorytetem rozpoczął „rozsiewać ziarna cnót, gorliwie przepowiadać, krążąc po miastach i kasztelach. * 33,10-13: Epizod ten, ważny dla historii pierwotnego franciszkanizmu, autor opowiada bardziej szczegółowo w 2 Cel nr 16-17.

za: isf.edu.pl

foto: Wikimedia Commons

Würzburg: biskup z młodzieżą franciszkańską
Biskup Würzburga, Dr. Friedhelm Hofmann, odwiedził grupę młodzieży franciszkańskiej „Fraziskus” działającą przy tamtejszym klasztorze.
Kijów: odznaczenie dla o. Władysława Lizuna
O. Władysław Lizun został odznaczony przez Bronisława Komorowskiego złotym krzyżem zasług za zaangażowanie na rzecz Polaków i kultury polskiej na Ukrainie.
Harmęże: XIV Dni Kolbiańskie
Specjalnym tegorocznego spotkania był fotograf siedmiu kolejnych papieży, Arturo Mari, który dał osobiste świadectwo świętości w codziennym życiu Jana Pawła II.
Albania: rocznica poświęcenia świątyni
W albańskim mieście Fier słowaccy franciszkanie świętowali uroczyście dwudziestą rocznicę poświęcenia pierwszej świątyni na tych rozległych obszarach.
Harmęże: 55 lat kapłaństwa o. Floriana
Franciszkanie w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach obchodzili uroczyście w Niedzielę Bożego Miłosierdzia jubileusz 55 lat kapłaństwa o. Floriana Szczęcha.
POLSCY MĘCZENNICY Z PERU

W związku z dużym zapotrzebowaniem mediów przedstawiamy zebrane materiały dotyczące życia, męczeństwa oraz procesu beatyfikacyjnego misjonarzy, którzy zginęli w Peru - o. Zbigniewa Strzałkowskiego i o. Michała Tomaszka. Korzystając z naszych artykułów, każdorazowo należy podać autora i źródło.

copyright © franciszkanie.pl 2001-2012, więcej o franciszkanie.pl - [ statystyki ] - kontakt - Strefa użytkowników Strefa - nowa wersja